Spoed? Bel 0318 724 901

Blog ‘Een zwoele zomernacht’

Een zwoele zomernacht, drie baby’s én een bruiloft

Hoe groot is nu de kans dat ik helemaal niet slaap… Marjolein vertelt

Ruim twee jaar geleden, een nacht om nooit meer te vergeten. Een nacht van dinsdag op woensdag. Woensdag zou ik bij een gemeentelijk huwelijk van een vriendin zijn. Ik had bedacht dat ik de nacht ervoor wel kon werken. Want hoe groot is nu de kans dat je de hele nacht wakker bent…
Ik neem de dienst om 22.30u over van Femmy, maar ik app haar al eerder of zij de telefoon door kan schakelen. Dan kan ik alvast gaan slapen. Femmy stuurt een duimpje terug en ik denk: “Alles is vast rustig dus ik kan lekker gaan slapen.”
Tot ik rond elven word gebeld. Wat bleek: Femmy was al eerder op de avond bij een barende geweest en nu belt zij mij omdat het wel erg heftig wordt. Nog een beetje duf trek ik mijn kleren aan en ga ik op pad. Ik lees wat Femmy eerder heeft genoteerd. Een stoere moeder welke gaat bevallen van haar eerste kindje. Wanneer de deur opengaat, hoor ik al dat het hard gaat. De vliezen zijn net gebroken en de dame krijgt persdrang. Net na twaalven wordt er in bad een prachtige dochter thuis geboren. Iedereen is aan het bijkomen van deze mooie vlotte bevalling.

Tweede bevalling

Dan word ik gebeld. Er is nog iemand aan het bevallen. De vliezen zijn de vorige nacht al gebroken en nu zijn de weeën op gang gekomen. Het is het tweede kindje en het zou wel eens snel kunnen gaan. Ik ben nog niet klaar hier dus bel mijn collega Annemieke of zij deze dame wil bezoeken. Ik rond alles rustig af, ruim de rommel op, kijk de baby na en geef de kraamvrouw instructies voor de nacht. Vervolgens ga ik richting het ziekenhuis waar Annemieke met de barende vrouw is gearriveerd. Ik neem het stokje van Annemieke weer over en ga naar de vrouw toe. Zij staat onder de douche en wenst pijnstilling. Terwijl ik dit voor haar regel, krijgt zij persdrang en heeft ze volledige ontsluiting! Ze kan persen en na een kwartier wordt er een gezonde zoon geboren. Het is ondertussen iets na drie uur en ik heb nu al twee baby’s aan kunnen pakken. Ook hier rond ik af en iets voor vijven stap ik het ziekenhuis uit. De vogeltjes beginnen al te fluiten!

Ik stap mijn huis binnen, zet mijn tas op de grond. Bedenk dat ik nog drie uur lekker kan gaan slapen en dan gaat mijn telefoon. Een vader in spé belt. Zijn vriendin is zwanger van hun tweede kindje en heeft nu een uur weeën om de minuut. Ik haal een keer diep adem en zodra ik in de auto zit heeft mijn vermoeidheid plaats gemaakt voor adrenaline. ”Kom maar op”. Wanneer ik arriveer zie ik dat er hard gewerkt wordt. Zal dit dan nummer drie in mijn dienst zijn? Ik bel de kraamzorg op voor assistentie en even later breken de vliezen. Net voor half zeven wordt een gezonde Hollandse knul geboren. Wanneer ik Femmy bel om de dienst weer terug te geven, zegt ze: ”Zo, je bent druk geweest met twee bevallingen.” Ik zeg: ”Twee? Het zijn er drie. Ik ben nu nog bij deze mensen en de baby kijk ik zo na.” Femmy vraagt of ze nog wat kan doen, maar het is net zo snel wanneer ik zelf nog even afrondt.
Dan is het om acht uur echt tijd om naar huis te gaan. Ik reken in de auto uit dat ik nog snel een uurtje kan slapen. Na dit uur hijs ik mij in mijn nette jurkje, rijd ik naar Apeldoorn voor een leuk huwelijk met taart in de warme zon. Al die tijd heb ik nergens last van en ben ik volop aan het genieten. Op de terugreis in de auto denk ik aan de afgelopen 16 uur. Hoe bijzonder zijn deze eigenlijk geweest: Drie baby’s binnen 6,5 uur, drie stoere mama’s die hard hebben gewerkt. Ik stond erbij en keek erna. En slapen? Dat komt zo wel weer 🙂